Τέσσερις θεραπευόμενοι γράφουν για την ομαδική θεραπεία

Η ιδέα για το παρόν “άρθρο” ήρθε διαπιστώνοντας δύο πράγματα: ότι το προηγούμενο κειμενάκι που γράψαμε παρέα με τις τρεις θεραπευόμενες είχε μεγάλη ανταπόκριση, άρα προφανώς οι άνθρωποι που επισκέπτονται ιστότοπους σαν το δικό μου έχουν ενδιαφέρον να ακούσουν και την άλλη πλευρά, το βίωμα του θεραπευόμενου.

Επίσης, οι θεραπευόμενοι, από τους οποίους ζήτησα τη συνδρομή τους, με χαρά ανταποκρίθηκαν σε αυτό μου το κάλεσμα. Και είχαν τη διάθεση να γίνουν όλο και πιο δημιουργικοί. Αυτή η συνεργασία γεννά και αυτό το κομμάτι. Το οποίο είναι περισσότερο μία εξομολόγηση και μία προτροπή. Εξομολόγηση των θεραπευόμενων που συμμετέχουν σε κάποια από τις δύο ομάδες που κάνουμε στο χώρο μου. Προτροπή για τον επισκέπτη να μάθει περισσότερα για την ομαδική θεραπεία και τα οφέλη της.

Στο γραφείο μου λοιπόν λειτουργούν δύο ομάδες: μία ομάδα που αποτελείται από γυναίκες και είναι στο δεύτερο χρόνο λειτουργίας της και μία ομάδα που αποτελείται από άτομα πάσχοντα από αυτοάνοσα νοσήματα και είναι κι αυτή στο δεύτερο χρόνο ζωής της. Δύο άτομα από την πρώτη ομάδα και δύο από τη δεύτερη αποφάσισαν με χαρά να μοιραστούν την εμπειρία τους επιγραμματικά. Η ερώτησή μου ήταν η εξής: “Τι είναι η ομάδα για σας; Αν θέλετε, μοιραστείτε μία ευχάριστη ή δυσάρεστη ανάμνηση που να αφορά την ομάδα ή απλά μιλήστε ελεύθερα για την εμπειρία σας απ’ αυτή. Γίνετε όσο αποκαλυπτικοί ή αινιγματικοί επιθυμείτε και όσο αναλυτικοί ή επιγραμματικοί θέλετε. Μπορείτε να μιλήσετε μεταφορικά ή κυριολεκτικά. Δεσμεύομαι να μην παρέμβω σε ό,τι θελήσετε να μοιραστείτε, παρά μόνο αν θεωρήσω ότι εκθέτει εσάς ή την ομάδα. Ευχαριστώ από καρδιάς.” Δύο από τις απαντήσεις μου ήρθαν νωρίτερα από την επόμενη συνάντησή μας, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Και σε μία εβδομάδα οι υπόλοιπες. Και αυτό είναι το αποτέλεσμα:

Αυτό που κρατώ από την ομάδα είναι ότι δύο από τα μέλη της ήρθαν στην κηδεία του πατέρα μου. Δεν το ζήτησα, απλά ήταν εκεί ανάμεσα στα πολύ δικά μου πρόσωπα. Είναι αστείο, αλλά δεν είναι κάτι που συνέβη την ώρα της ομάδας, αλλά τα περισσότερα που μου έχει προσφέρει τα συνειδητοποιώ τις υπόλοιπες ώρες. Όταν σκέφτομαι κάποια πράγματα λίγο πριν κοιμηθώ ή πηγαίνοντας στη δουλειά. Είναι σα να μου δίνει η ομάδα homework. Τ.Ο. , από την ομάδα γυναικών

Μ’ αρέσει που η ομάδα περιμένει με ανυπομονησία τα αποτελέσματα των εξετάσεών μου κάθε φορά. Μου δείχνει πραγματικό ενδιαφέρον. Νιώθω ότι η ομάδα με ακούει με ενδιαφέρον όσο αναλυτικός και να γίνομαι με ιατρικά θέματα. Έξω δε συμβαίνει αυτό. Ο έξω κόσμος κουράζεται. Γ.Α. , από την ομάδα των αυτοάνοσων

Η ομάδα έχει και καλές και κακές στιγμές. Έχει τα πάνω της και τα κάτω της. Ακριβώς όπως είναι και η ζωή. Ευχαριστώ τα υπόλοιπα μέλη για όσα έχουμε ζήσει μαζί και ανυπομονώ γι’ αυτά που θα ‘ρθουν. Σ.Ο. , από την ομάδα γυναικών

Υπάρχουν φορές που βαριέμαι να πάω στην ομάδα και άλλες που ανυπομονώ. Στην πρώτη περίπτωση γίνεται συνήθως πιο.. ουσιαστική δουλειά. Θυμάμαι μία φορά που δεν ήθελα με τίποτα να πάω από το πρωί. Βαριόμουν απίστευτα. Και πηγαίνοντας προς την ομάδα ψιλοτράκαρα κιόλας. Τότε νομίζω κατάλαβα τι είναι αυτό που ονομάζουν οι θεραπευτές “αντίσταση στη θεραπεία”. Εκείνη τη μέρα έκανα πολλή δουλειά και δύσκολη. Ήταν όμως και η πιο πολύτιμη εμπειρία μου από την ομάδα. Μέχρι τώρα. Ε.Ε. , από την ομάδα των αυτοάνοσων