Αλκοολισμός

Αλκοολισμός

Πολλοί άνθρωποι όταν σκέφτονται κάποιον αλκοολικό, έχουν στο μυαλό τους κάποιον απόκληρο της ζωής, ίσως άστεγο, στο περιθώριο της κοινωνίας. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Επειδή ακριβώς πρόκειται για μία νόμιμη ουσία, οι εξαρτημένοι απ’ αυτή βρίσκονται μέσα στο κοινωνικό σύνολο και η εξάρτησή τους είναι άλλοτε φανερή και άλλοτε καλυμμένη. Στον αντίποδα είναι οι ναρκομανείς.

Επίσης πρόβλημα με το αλκόολ δεν έχει μονάχα όποιος πίνει σε καθημερινή βάση από το πρωί ως το βράδυ. Υπάρχουν οι αλκοολικοί του Σαββατοκύριακου ή αυτοί που πίνουν αυστηρά το βράδυ μετά τη δουλειά ή αφού τα παιδιά έχουν κοιμηθεί.

Οι σημαντικότερες ενδείξεις αλκοολισμού, ή έστω προβληματικής χρήσης αλκοόλ, είναι οι εξής: αφενός ο αλκοολικός δεν έχει μέτρο. Δεν μπορεί να ορίσει την ποσότητα που θα πιει όσο κι αν το θέλει ή προσπαθεί. Από τη στιγμή που ήπιε το πρώτο ποτήρι, η εξέλιξη είναι προβλέψιμη. Άλλη ένδειξη είναι η αδυναμία του να καταγράψει τις αρνητικές συνέπειες του αλκοόλ. Μπορεί, για παράδειγμα, το προηγούμενο βράδυ να έχει τρακάρει όντας μεθυσμένος ή να έχει εκτεθεί σε μία παρέα, αυτό όμως δεν είναι αρκετό ώστε να αρνηθεί την ουσία την επόμενη φορά που θα εκτεθεί σε αυτή. Ένα άλλο στοιχείο προβληματικής χρήσης είναι όταν κάποιος πίνει για να πετύχει μία επιθυμητή συμπεριφορά. Για παράδειγμα, πίνει για να είναι πιο κοινωνικός ή να μη διστάζει όταν συναναστρέφεται άτομα του άλλου φύλου.

 “Η σχέση αλκοολισμού και κατάθλιψης είναι πολύ μεγάλη. Είναι όμως δύσκολο να διακρίνει κανείς τι προηγήθηκε τίνος. Επίσης έχει βρεθεί ότι υπάρχει μια κληρονομική προδιάθεση, δηλαδή είναι πιθανό να υπάρχει κάποιος εξαρτημένος στην ευρεία οικογένεια ενός αλκοολικού.”
Η συνδρομή των ειδικών ψυχικής υγείας στην αντιμετώπιση του αλκοολισμού είναι σημαντική. Πολύ σημαντικό είναι να υπάρχει μία καλή συνεργασία ψυχιάτρου και ψυχολόγου, καθώς και οι δύο παίζουν σημαντικό ρόλο στη στήριξη του εξαρτημένου. Η απεξάρτηση είναι μία διαδικασία δύσκολη και μακρόχρονη και δεν είναι τυχαίο ότι πολλές υποτροπές συμβαίνουν ακόμα και μετά από αρκετά χρόνια αποχής. Σε αυτή τη διαδσρομή είναι σημαντική η συμβολή της ψυχοθεραπείας, καθώς ο εξαρτημένος ενισχύεται συναισθηματικά, μαθαίνει να χειρίζεται τα διάφορα συναισθήματα, μαθαίνει να προλαβαίνει την υποτροπή, να διαχειρίζεται τις ενοχές του και να απολαμβάνει τη ζωή χωρίς ουσίες.

Συμπτώματα

Δίψα για αλκοόλ: μια δυνατή επιθυμία ή εμμονή κατανάλωσης αλκοόλ.

Απώλεια ελέγχου: η ανικανότητα να περιορίσει κάποιος το ποτό σε οποιαδήποτε περίσταση.

Σωματική εξάρτηση: συμπτώματα στέρησης, όπως η ναυτία, η εφίδρωση, τα ρίγη και η νευρικότητα εμφανίζονται όταν διακοπεί η χρήση του αλκοόλ μετά από μια περίοδο μεγάλης κατανάλωσης.

Ανοχή: η ανάγκη να πίνει κάποιος όλο και μεγαλύτερη ποσότητα αλκοόλ προκειμένου να «φτιαχτεί».